Ik was 5 dagen overtijd, ondanks dat ik eerst nog even wilde wachten want mijn cyclus was niet heel regelmatig wist ik wel dat mijn cyclus tussen de 22 dagen ( vrij kort ) & 25 dagen zat. Maar toch had ik een onderbuik gevoel en dus ook het gevoel dat ik gewoon een test moest doen. Dus zo gezegd zo gedaan, ik ben die zelfde dag nog naar de Etos gegaan en heb 2 zwangerschapstesten gehaald. Want de praktijk leert, bij mij gaat meestal de eerste keer fout. Puur omdat ik dan toch stiekem de zenuwen heb dat het misschien wel is zo kan zijn.

Eerste zwangerschapstest negatief

Eenmaal thuis, had ik Vienna even met wat lekkers voor de tv gezet ( loedermoeder ) en ben ik even naar de wc gegaan. En zoals ik al zei, de eerste test ging niet goed en er kwam geen streepje. Nog langer in spanning. Later op de middag deed ik nog een keer een test en hier kwam een licht streepje tevoorschijn. Stiekem kwam het gevoel wel naar boven dat het echt eens zou kunnen zijn dat wij in verwachting zijn van nog een kleine kriel.

Ik merkte aan mijn lijf dat ik zwanger was

Eigenlijk merkte ik wel aan alles dat ik zwanger was, mij borsten waren aan het veranderen en ineens kreeg ik pukkeltjes. En ik heb hier eigenlijk nooit last van, mijn huid is altijd heel rustig en zelfs tegen de droge kant aan. Eigenlijk waren dit al genoeg redenen dat ik mijn gevoel moest volgen en de test die ik deed, als goed moest ervaren.

Nog maar een test

Maar mijn gevoel was nog niet zeker en zo haalde ik dus nog een zwangerschapstest. Deze heb ik een dag later gedaan op 16 februari.  En deze keer dus in de ochtend omdat ik dan zeker ervan wilde zijn dat het dan meer kans van slagen had. en ja hoor, er kwam een mooi donker kruisje te staan. Dus wij konden er niet onderuit. Op het moment dat ik de test deed was Jeroen niet thuis. Dus toen ik de test zag, heb ik meteen hem een foto gestuurd en hebben wij elkaar ook meteen gebeld. Wij waren enorm blij, maar ook kwam er bij mij een gevoel naar boven: gaat het anders zijn dan bij Vienna? Maar ik voel mezelf veel beter als bij de zwangerschap van Vienna. Ik heb geen pijn. Buitenom dat ik wel echt misselijk ben en heel erg moe aan het einde van de dag. Kan ik hier goed mee leven en neem ik dit ook echt voor lief.

Jippie, een positieve zwangerschapstest!

Nadat ik de positieve zwangerschapstest in handen had, heb ik ook meteen de huisarts gevraagd om een doorverwijzing naar Rotterdam. Dit omdat ik bij de vorige zwangerschap HELLP & pre-eclampsie heb gehad. Ook toen wij voor de laatste controles naar Rotterdam zijn geweest heeft hij ook gezegd dat ik meteen mezelf moest laten doorsturen. Dit zodat ze mij vanaf de eerste echo goed in de gaten kunnen houden. Ik weet dat dit een zwangerschap zal zijn met veel controles en medicatie. Maar ik hoop dat het een zwangerschap gaat zijn waarvan ik kan genieten en het langer dan 30 weken kan volhouden. Maar hier ga ik voor en mijn gevoel is goed bij deze zwangerschap, ik heb er alle vertrouwen in.