Tjonge jonge, wat mogen we van geluk spreken dat we voor de derde keer zo’n klein wondertje mogen verwachten. Voor mij waarschijnlijk dat ik voor de laatste keer zwanger ben, dus extra genieten. Want daar waar vele klagen over wéér die 9 maanden zwanger, vind ik dit echt helemaal geweldig. Ik hou van die dikke buik, de schopjes en ja: zelfs de kwaaltjes die erbij horen neem ik voor lief. Nou moet ik eerlijk toegeven dat ik bij mijn twee vorige zwangerschappen zo weinig last had van kwaaltjes dat dat sowieso alleen maar genieten was. Bij deze ben ik de eerste 14 weken continu misselijk geweest (zonder spugen, godzijdank). Maar ondanks dat, genoot ik toch met volle teugen van het nieuwe leven in mijn buik en ben ik dankbaar dat mijn lichaam van een weerloos zaadje en eitje een compleet mini mensje gaat maken.
Laatste keer zwanger
Nu is het bij ons natuurlijk al de derde keer dat we heel dit proces mogen volgen en kunnen we ons inmiddels redelijk ervaren noemen met alles, maar zelfs nu vind ik alles nog even bijzonder. Misschien zelfs nog wel een tikkeltje meer omdat ik diep van binnen weet dat de laatste keer zal zijn. Ik probeer er wat vaker bij stil te staan dat er zo’n mooie mini in mij groeit. ’S avonds op de bank ga ik er bewust even voor zitten om de schopjes en bewegingen goed te kunnen voelen. Ik kan uren naar mijn buik blijven staren, geweldig om te zien hoe flexibel alles is en welke vormen het allemaal aan kan nemen. Soms voel ik me dan net een Alien uit zo’n foute sciencefiction film!
Wat ik deze zwangerschap ook zo speciaal vind is dat onze oudste het allemaal zo bewust mee maakt. Die komt ook geregeld even een ‘praatje’ maken met de baby. Dan legt ze haar oor op mijn buik en begint te kletsen en word het kleine zusje nu al overladen met kusjes van haar grote zussen. Dit zijn momentjes dat je moeder hart smelt. De jongste van 2 vind het vooral heel leuk om op die dikke buik te trommelen of nog liever er lekker bovenop te komen zitten. Ook gilt ze een paar keer per dag ‘Mama baby buik!’ en weet ze al goed te vertellen dat ze een ‘soesje’ (zusje) krijgt, ondanks dat beseft ze er verder weinig van.
Regelen
Voor nu nog zo’n 13 weekjes wachten op ons kleine meisje. Weken waar ik nog onwijs van ga genieten van het voor de laatste keer zwanger zijn en waar we nog van alles in moeten regelen. Nog definitief een knoop moeten door hakken qua naam. Geboortekaartjes ontwerpen, adressenlijst maken en nog de aanschaf van wat kleine dingetjes. Na mijn vakantie werk ik nog 8 weekjes en dan kan de pret beginnen. Hopelijk laat ze niet te lang op zich wachten en is ons gezinnetje snel compleet.
