Ik ging met de kinderen naar het Speelgoedmuseum in Mechelen. Een museum met vier kinderen van verschillende leeftijden? Ik geef toe: mijn verwachtingen waren voorzichtig. Maar wat volgde was één groot feest.

Trip down memory lane…

We genoten van elke minuut die we binnen waren in het speelgoedmuseum. Voor mij was het écht een trip down memory lane. Heel nostalgisch, ik werd terug gekatapulteerd naar de tijd dat ik twee staartjes droeg en met mijn Monchhichi speelde. De kinderen vonden het geweldig om de evolutie in speelgoed te zien, al hadden ze in het begin nog niet helemaal begrepen dat ik toch niet uit de tijd kom waarin er alleen bikkels en stenen bestonden 🙄

Handige luistergids

We kregen een armbandje waarmee we telkens een luistergids konden activeren en zo, met een koptelefoon, de nodige uitleg konden beluisteren. Dat vond ik super fijn, want de kinderen konden zelf, én apart van elkaar, beslissen wat ze graag wilden horen. Iedereen koos zijn eigen verhaal, zonder de anderen te storen.

In het speelgoedmuseum was ook een ruimte waar je naar verhalen van verschillende personen kon luisteren over wat spelen voor hen betekende, vroeger en nu, en hoe zij dat beleefden. Ook dat heeft de bende enorm geboeid. Onze twee grootste jongens hebben alle verhalen beluisterd en in de dagen na ons bezoek kwam ik steeds meer te weten over wat er allemaal verteld werd. Heerlijk!

De kids over het speelgoedmuseum…

#diejevantwee sprong van hier naar daar, want hij wilde alles voelen, ruiken en testen. Het was een hele belevenis voor hem om alles mee te maken. Het interactieve aspect maakt dit museum écht de moeite waard om eens te bezoeken.

#dievanzes had oog voor detail en merkte op dat ze vroeger heel inventief waren en dat alles zo fijn afgewerkt was. Ze genoot zichtbaar van alles wat ze zag.

#diejevanacht vond het geweldig dat we in het speelgoedmuseum waren terwijl er een speciale Pokémon speelzone was naar aanleiding van 30 jaar Pokémon.

#diejevantien was vooral verbaasd over de games en consoles. Hij had zelfs medelijden met zijn moeder: “Moest jij écht met dit soort dingen gamen? Zo traag, en je ziet zo hard dat het fake is!”

Wat zijn ze toch verwend tegenwoordig. Ik herinner me vooral de vreugde toen wij thuis een Sega kregen, waar we naar hartenlust uuuuren mee zoet waren.

Allemaal herinneringen die blijkbaar nog heel levendig zijn, maar toch ver genoeg weggestopt zaten. Dingen die plots weer naar boven komen zodra je ze opnieuw ziet. En dat vond ik misschien wel het mooiste aan ons bezoek van het speelgoedmuseum: mijn kinderen tonen waar ik vroeger zo gelukkig van werd en mezelf even opnieuw een kind voelen in een speeltuin.

Zo hebben wij het bezoek ervaren:

✨ Leeftijd: ideaal voor kinderen van verschillende leeftijden (bij ons: 2 t.e.m. 10 jaar).

🕒 Duur: wij waren er ongeveer 4 uur, mede doordat de kinderen zich lang amuseerden in de Pokémon speelzone en bij het knutselen.

🎧 Extra pluspunt: de luistergids maakt het bezoek ook boeiend voor grotere kinderen.

🧸 Interactief: veel om zelf te ontdekken, luisteren en uit te proberen.

🌧 Perfect bij regenweer: een ideale indoor uitstap.

💛 Onze conclusie: nostalgie voor ouders en pure ontdekking voor kinderen.