Vlak voor kerst, kwam onze dochter Amalia Aura op de wereld. Ze werd geboren op 21 december 2024, op precies 39 weken en 2 dagen. Wat een bijzonder moment, en wat hadden we ernaar uitgekeken! Helaas verliep de bevalling niet zoals we hadden gehoopt. Het is iets waar we eerst de tijd voor willen nemen om een plekje te geven, voordat ik er meer over zal delen.

Een maand vol emoties en groei

Inmiddels is onze kleine Amalia alweer een maand oud. Wat gaat de tijd toch snel! Het voelt alsof ze altijd al deel uitmaakte van ons gezin, en toch is het een avontuur om haar echt te leren kennen. Ons gezinsleven is druk, en we proberen een balans te vinden tussen haar ritme en dat van ons.

De eerste week na haar geboorte was vooral mentaal zwaar. De emoties, de veranderingen, het herstellen van de bevalling, en dan die gebroken nachten… Het is echt intens. Borstvoeding geven voelde in het begin ook allesbehalve makkelijk – mijn lichaam was compleet uitgeput. Maar stapje voor stapje hebben we ons erdoorheen geslagen.

In Spanje is kraamhulp zoals in Nederland (België)  niet gebruikelijk, dus we hebben onze familie laten overvliegen om te helpen met de andere kinderen. Wat een opluchting om dat vangnet te hebben! Het gaf ons de ruimte om ons te concentreren op Amalia én om zelf wat rust te pakken.

De emotionele rollercoaster van het moederschap

Hoewel mijn partner en familie geweldig hebben geholpen, blijft de newbornfase zwaar. Je neemt afscheid van je oude ik, en het kost tijd om de nieuwe versie van jezelf als moeder (weer) te omarmen. Het moederschap is prachtig, maar soms ook intens eenzaam. Je hebt te maken met een storm van emoties die je niet altijd meteen kunt plaatsen.

Wat mij ontzettend heeft geholpen, is praten. Ik deel mijn gevoelens regelmatig met mijn partner en mijn  beste vriendin, die dit jaar ook een baby heeft gekregen. Het is fijn om iemand te hebben die het zelfde  doormaakt. 

Daarnaast praat ik veel met mijn partner. Ook voor hem is er enorm veel veranderd. Hij moet vaak omgaan met mijn rollercoaster van emoties, en het helpt om daar open over te zijn. Door samen te blijven communiceren, voelen we ons sterker als team. Dat maakt alle uitdagingen net wat makkelijker te dragen.

Routine of gewoon meegaan met de flow?

Met vier kinderen in huis ontkom je bijna niet aan een routine, al proberen we ook flexibel te blijven. Onze dagen beginnen met papa, die zes weken verlof heeft en de ochtenden voor zijn rekening neemt. En daar ben ik enorm dankbaar voor. Hij zorgt ervoor dat de kinderen op tijd klaar zijn en naar school gaan. Ondertussen blijven Amalia en ik lekker liggen tot we rustig wakker worden. Daarna eten we samen en starten we onze dag.

‘s Middags haal ik de kinderen op met Amalia in de draagzak, en gaan we vaak nog even naar de speeltuin. Het heerlijke lenteweer hier in Spanje voelt echt als een cadeautje. Verder laten we ons leiden door de behoeften van Amalia. Soms is het plannen, maar vaker is het gewoon meegaan met de flow en genieten van deze bijzondere periode.

Een nieuwe fase, een nieuw avontuur

Het is ongelooflijk hoe snel je je aanpast aan een nieuwe fase in je leven. Amalia heeft ons gezin compleet gemaakt, en hoewel het moederschap zijn uitdagingen kent, voel ik me ook intens dankbaar.  De newbornfase is niet makkelijk, maar het is ook zo mooi. Elk klein glimlachje van haar maakt alles de moeite waard.

Voor nu omarmen we het hier en nu, terwijl we onze weg vinden in dit nieuwe avontuur.